سپس فرمود : اى انس ! اوّلين كسى كه از اين در بر تو وارد مىشود ، امير و سالار مؤمنين و آقا و مولاى مسلمين ، و پيشواى شرفاء و تابنده چهره‌هاى بهشت كه در غرفات آمنه پروردگار جاى دارند ، و خاتم اوصياء من خواهد بود . من با خود گفتم : بار پروردگار ! او را مردى از انصار قرار بده ، و اين دعا را از رسول الله مخفى داشتم ، كه ناگهان على وارد شد ، حضرت فرمود : اى انس كيست ؟ عرض كردم على است ، حضرت با شادمانىاى هر چه تمام‌تر برخاست ، و دست به‌گردن او انداخت ، و صورت به صورت او ميسود ، و عرق صورت خود را به صورت او مسح مىنمود ، و عرق على را با صورت خود مسح مىنمود . على مىگويد : يا رسول الله ! امروز كارى ديدم كه با من كردى ، كه تا به حال چنين ننموده بودى ؟ حضرت فرمود : چه باز مىدارد مرا از اين گونه رفتار دربارهء تو ؟ تو هستى كه دين مرا ادا كنى ، و صداى مرا به جهانيان برسانى ، و در اختلافاتى كه بعد از من به‌وجود آيد ، حقّ را براى آنان آشكارا گردانى . ابو نعيم حافظ با سند خود از ابو برزة اسلمى روايت كند كه قال رسول الله : انَّ اللهَ تَعالى عَهِدَ الَىَّ عَهْداً فى عَلِىّ فَقُلْتُ : يا رَبِّ بَيِّنْهُ لى . فقالَ : اسْمَعْ ! انَّ عَلِيَّاً رايَةُ الْهُدى ، وَ امامُ اوْلِيائى ، وَ نورُ مَنْ اطاعَنىِ ، و هُوَ الْكَلِمَةُ التَّى أَلْزَمْتُهَا الْمُتَّقينَ ، مَنْ احَبّهُ احَبَّنى ، وَ مَنْ ابْغَضَهُ ابْغَضَنى ، فَبَشِّرْهُ بِذلِكَ ، فَجاءَ عَلِىٌّ فَبَشَّرْتُهُ بِذلِك ، فَقالَ يا رَسولَ الله : انَا عَبْدُ اللهِ ، وَ فى قَبْضَتِهِ ، فَانْ يُعَذَّبُنىِ فَبِذَنْبى ، فَانْ يُتِمُّ الَّذى بَشَّرْتَنى بِه ، فَاللهُ اوْلى بى . قال صلى الله عليه و آله : قُلْتُ : اللّهُمّ اجْلِ قَلْبَهُ ، وَ اجْعَلْ رَبيعَهُ الْايمانَ ، فَقالَ اللهُ تَبارَكَ وَ تَعالى : قَدْ فَعَلْتُ بِهِ ذلِكَ ، ثُمَّ انَّه رُفِعَ الىَّ انَّهُ سَيَخُصُّهُ بِالَبَلَاءِ . فَقُلْتُ : يا رَبِّ ! انَّهُ اخى وَ صاحِبى ،